हसत-खेळत असलेल्या मैत्रीचा दुःखद अंत

चांदा ब्लास्ट प्रतिनिधी. अतुल कोल्हे

     सोमवारचा दिवस घुग्घुस शहराच्या इतिहासात एका अशा काळ्या अध्यायाच्या रूपात नोंदला गेला, ज्याने प्रत्येक डोळा ओलावला आणि प्रत्येक मन दुःखाने भरून आले. इंदिरा नगर येथील पाच जिवलग मित्र घरातून हसत-खेळत बाहेर पडले होते. त्यांच्या हसऱ्या चेहऱ्यांसह काढलेली शेवटची सेल्फी काही तासांतच एक वेदनादायी आठवण बनून राहील, याची कोणालाही कल्पना नव्हती.

वर्धा नदीच्या बेलोरा घाटावर आंघोळीसाठी गेलेले हे पाचही युवक नदीच्या खोल पाण्यात असे बुडाले की पाच कुटुंबांचे संपूर्ण आयुष्यच उद्ध्वस्त झाले. मंगळवारी एकामागून एक त्यांचे मृतदेह नदीतून बाहेर काढण्यात आले तेव्हा संपूर्ण घुग्घुस शहर शोकसागरात बुडाले.

या हृदयद्रावक दुर्घटनेत तन्मय पाथडे (१७), सनी असमपेली (१८), समय सोनटक्के (१७), रोहित बोबडे (१९) आणि नकुल केलजलकर (१८) यांचा दुर्दैवी मृत्यू झाला. हे पाचही मित्र सोमवारी दुपारी घरातून बाहेर पडले होते. ते नदीत आंघोळीसाठी जात असल्याची माहिती त्यांनी आपल्या कुटुंबीयांनाही दिली नव्हती.

संध्याकाळ होऊ लागली, तरी मुलं घरी परतली नाहीत. चिंताग्रस्त कुटुंबीयांनी मोबाईलवर संपर्क साधण्याचा प्रयत्न केला, मात्र सर्वांचे फोन बंद होते. अस्वस्थ झालेल्या नातेवाईकांनी स्वतःच शोधमोहीम सुरू केली. याच दरम्यान, या युवकांना वर्धा नदीच्या दिशेने जाताना पाहिल्याची माहिती मिळाली.

हे ऐकताच कुटुंबीय आणि स्थानिक नागरिक बेलोरा घाटाकडे धावले. तेथे पोहोचल्यानंतर समोर आलेले दृश्य पाहून सर्वांच्या पायाखालची जमीन सरकली. नदीकाठी पाचही युवकांचे कपडे, मोबाईल फोन आणि चप्पला पडलेल्या होत्या. अनर्थाची शंका येताच कुटुंबीयांचा धीर सुटला. मातांचा आक्रोश सुरू झाला आणि नातेवाईक मदतीसाठी याचना करू लागले.

माहिती मिळताच घुग्घुस पोलीस आणि बचाव पथक घटनास्थळी दाखल झाले. चंद्रपूर येथून बोट आणि शोध पथकाला पाचारण करण्यात आले. रात्रभर नदीत शोधमोहीम सुरू होती, मात्र अंधार आणि नदीच्या वेगवान प्रवाहामुळे यश मिळू शकले नाही.

मंगळवारी सकाळी सूर्य उगवताच आशा आणि भीतीच्या वातावरणात पुन्हा शोधमोहीम सुरू झाली. सकाळी सुमारे सात वाजता इंटेक वेलजवळ सर्वप्रथम तन्मय पाथडे यांचा मृतदेह आढळून आला. त्यानंतर नकुल केलजलकर आणि सनी असमपेली यांचे मृतदेह सापडले. काही वेळाने रोहित बोबडे यांचा मृतदेह मिळाला आणि अखेर दुपारी सुमारे तीन वाजता समय सोनटक्के यांचाही मृतदेह शोध पथकाने बाहेर काढला.

नदीतून बाहेर काढल्या जाणाऱ्या प्रत्येक मृतदेहासोबत घाटावर उपस्थित असलेल्या लोकांचे हृदय पिळवटून जात होते. आई-वडिलांचा आक्रोश आणि नातेवाईकांचा विलाप ऐकून उपस्थितांच्या डोळ्यांतही अश्रू दाटून आले.

संध्याकाळपर्यंत संपूर्ण घुग्घुस शहर शोकमग्न झाले होते. ज्या गल्लीबोळांत कालपर्यंत या युवकांच्या हास्याचे स्वर घुमत होते, तेथे आता दुःखाचे सावट पसरले होते. त्यांच्या खांद्यावर अनेक स्वप्ने होती, परंतु आता त्याच खांद्यांवर त्यांच्या अर्थ्या उचलल्या जात होत्या.

सर्वात हृदयद्रावक दृश्य तेव्हा पाहायला मिळाले, जेव्हा या पाचही मित्रांची अंत्ययात्रा एकाच वेळी निघाली. एकाच वेळी निघालेल्या पाच अर्थ्यांनी संपूर्ण शहराला अश्रूंमध्ये बुडवून टाकले. प्रत्येक डोळा पाणावलेला होता, प्रत्येक ओठ शांत होते आणि प्रत्येक मनात एकच प्रश्न घोंगावत होता — मैत्रीची ही सहल त्यांच्या आयुष्यातील शेवटचा प्रवास ठरेल, असे कोणाला वाटले होते का?

वर्धा नदीतील ही दुर्घटना केवळ पाच युवकांच्या मृत्यूपुरती मर्यादित नाही, तर ती पाच कुटुंबांच्या स्वप्नांचा अंत आहे. घुग्घुसच्या वातावरणात आजही तोच प्रश्न घुमत आहे — एवढ्या कमी वयात या निष्पाप जीवांना कोणाची नजर लागली?

हे दुःख आता फक्त त्या कुटुंबांचे राहिलेले नाही, तर संपूर्ण घुग्घुस शहराच्या वेदनेचे रूप धारण केले आहे.