संघर्ष हा शिक्षा नसतो… तो सद्गुरूंनी दिलेला विश्वास असतो

चांदा ब्लास्ट

जीवनाच्या प्रवासात प्रत्येकाच्या वाट्याला संघर्ष येतो. काही संघर्ष क्षणिक असतात, तर काही संपूर्ण आयुष्याला नवी दिशा देणारे ठरतात. संकटे, वेदना, अपयश, जबाबदाऱ्या आणि अनिश्चिततेच्या वादळात माणूस अनेकदा स्वतःलाच विचारतो – “हे माझ्याच वाट्याला का?” त्या क्षणी मन निराशेच्या गर्तेत जाते; पण गुरूकृपेचा स्पर्श झाल्यानंतर जाणवते की संघर्ष हा शिक्षा नसतो, तर सद्गुरूंनी आपल्या शिष्यावर ठेवलेला अढळ विश्वास असतो.

परमपूज्य सद्गुरू दादाश्री महाराजांच्या पावन सानिध्यात साधकाला समजते की जीवनातील प्रत्येक परीक्षा ही आत्मजागृतीची संधी आहे. प्रत्येक वेदना अंतर्मनातील सुप्त शक्ती जागृत करण्यासाठी असते आणि प्रत्येक अडचण ही आत्मविश्वासाची नवी पायरी ठरते. गुरू आपल्याला संकटांपासून दूर नेत नाहीत; ते संकटांवर मात करण्याची शक्ती देतात.

मुक्तेश्वरी गुरुपीठाची दिव्य परंपरा श्रद्धा, साधना, सेवा आणि समर्पण या चार आधारस्तंभांवर उभी आहे. सद्गुरूंनी दिलेल्या शक्तिपाताच्या मार्गाने असंख्य साधकांच्या जीवनात आत्मिक परिवर्तन घडवले आहे. दादाश्री महाराजांनी हीच परंपरा प्रेम, करुणा आणि गुरुभक्तीच्या माध्यमातून अधिक व्यापक केली असून प्रत्येक साधकाला आत्मविश्वासाने जगण्याची प्रेरणा दिली आहे.

जीवनात अनेक वेळा प्रयत्न करूनही अपेक्षित यश मिळत नाही. जवळची माणसे दूर जातात, परिस्थिती प्रतिकूल होते आणि मन खचून जाते. परंतु गुरुपौर्णिमा आपल्याला शिकवते की पौर्णिमेचा चंद्र स्वतःचा प्रकाश नसतानाही सूर्याच्या तेजाने संपूर्ण सृष्टी उजळवतो. त्याचप्रमाणे सद्गुरूंच्या कृपेने शिष्याचे जीवन प्रकाशित होते आणि अंधारातून प्रकाशाकडे वाटचाल सुरू होते.

परमपूज्य दादाश्री महाराज नेहमी सांगतात की गुरूचा शब्द म्हणजे दिशा, गुरूची आज्ञा म्हणजे साधना आणि गुरूकृपा म्हणजे जीवनातील प्रत्येक अंधार दूर करणारा दिव्य प्रकाश. गुरूचरणी अढळ श्रद्धा ठेवणारा साधक कधीच एकटा नसतो. प्रत्येक संघर्षात त्याला गुरूंचे अदृश्य संरक्षण, प्रेरणा आणि शक्ती लाभत असते.

संघर्ष माणसाला तोडत नाही, तर अधिक नम्र, अधिक संवेदनशील आणि अधिक सामर्थ्यवान बनवतो. बीज मातीत गाडले गेल्याशिवाय विशाल वृक्ष होत नाही, त्याचप्रमाणे साधक संघर्षाच्या तपश्चर्येतूनच आध्यात्मिक उंची गाठतो. प्रत्येक अश्रूमागे एक आशीर्वाद असतो, प्रत्येक अपयशामागे एक शिकवण असते आणि प्रत्येक वेदनेमागे गुरूकृपेची नवी अनुभूती दडलेली असते.

गुरुपौर्णिमा हा केवळ गुरुपूजनाचा दिवस नाही, तर आत्मपरीक्षणाचा, कृतज्ञतेचा आणि नवसंकल्पाचा दिवस आहे. आपल्या जीवनात गुरूंनी दिलेली शिकवण किती आचरणात आणली, सेवेला किती महत्त्व दिले, श्रद्धा किती दृढ ठेवली आणि साधनेत किती सातत्य राखले याचा विचार करण्याची ही पवित्र वेळ आहे.

आजच्या धावपळीच्या, ताणतणावाच्या आणि मूल्यभ्रष्टतेच्या काळात मनःशांतीचा शोध प्रत्येकाला आहे. ही शांती बाह्य सुखात नाही, तर गुरूचरणी समर्पणात आहे. गुरूकृपेच्या आधाराने संघर्ष साधना बनतो, वेदना शक्तीमध्ये रूपांतरित होते आणि जीवनाला नवी दिशा मिळते.

या गुरुपौर्णिमेच्या मंगल पर्वावर परमपूज्य सद्गुरू दादाश्री महाराजांच्या पावन सानिध्यात होणारा आध्यात्मिक सोहळा प्रत्येक साधकासाठी गुरुकृपेचा दिव्य अनुभव, अंतर्मनाची शांती आणि आत्मोन्नतीची सुवर्णसंधी ठरणार आहे. या पवित्र पर्वावर आपण सर्वांनी एक संकल्प करूया—जीवनातील प्रत्येक संघर्षाकडे शिक्षा म्हणून नव्हे, तर सद्गुरूंनी आपल्यावर ठेवलेल्या विश्वासाच्या रूपात पाहूया. श्रद्धा जपूया, सेवा करूया, साधनेत सातत्य ठेवूया आणि शक्तिपाताच्या दिव्य परंपरेचा प्रकाश प्रत्येक अंतःकरणापर्यंत पोहोचवूया.

हीच परमपूज्य सद्गुरू दादाश्री महाराजांच्या श्रीचरणी विनम्र कृतज्ञता आणि गुरुपौर्णिमेच्या पावन पर्वानिमित्त भावपूर्ण अभिवादन.

– जितेंद्र रामचंद्र मशारकर