खराब रस्त्याने घेतला महिलेचा जीव!

चांदा ब्लास्ट प्रतिनिधी. अतुल कोल्हे

       विकासाच्या गप्पा मारणाऱ्या प्रशासनाच्या कारभाराचे विदारक वास्तव मुरसा–पिंपरी–भद्रावती रस्त्याने पुन्हा एकदा समोर आणले आहे. वर्षानुवर्षे दुरवस्थेत असलेला हा रस्ता आता केवळ प्रवाशांसाठी गैरसोयीचा राहिलेला नसून निष्पाप नागरिकांच्या जीवावर उठलेला मृत्यूचा सापळा ठरत आहे. रस्त्याच्या दुरुस्तीसाठी आंदोलने झाली, उपोषणे झाली, प्रशासनाचे लक्ष वेधण्यात आले; मात्र संबंधित यंत्रणेच्या कानावर जणू काही जाड कातडीचे आवरण असल्याने परिस्थितीत अपेक्षित सुधारणा झाल्याचा आरोप नागरिकांकडून होत आहे.

दि. २५ ऑगस्ट २०२० रोजी डोळ्याच्या ऑपरेशनसाठी आपल्या नातवासोबत दुचाकीवरून निघालेल्या ताईबाई कोंडाबा बोबडे यांच्यावर या खराब रस्त्याने काळाचा घाला घातला. रस्त्यावरील खड्ड्यांमुळे झालेल्या अपघातात त्यांच्या डोक्याला गंभीर दुखापत झाली. त्यांच्यावर उपचार सुरू होते; मात्र नियतीने त्यांची साथ सोडली आणि तीन दिवसांनंतर त्यांचा दुर्दैवी मृत्यू झाला.

एका कुटुंबातील व्यक्तीचा मृत्यू झाला, कुटुंबावर दुःखाचा डोंगर कोसळला; पण या घटनेतूनही प्रशासनाने बोध घेतला का? हा प्रश्न आजही अनुत्तरितच आहे.

आंदोलने झाली; पण प्रशासन ढिम्म!

मुरसा–पिंपरी–भद्रावती रस्त्याच्या दुरुस्तीसाठी नागरिकांनी यापूर्वी अनेकदा आंदोलने, उपोषणे आणि विविध मार्गांनी प्रशासनाचे लक्ष वेधण्याचा प्रयत्न केला. रस्त्याची दुरवस्था दूर करून नागरिकांना सुरक्षित प्रवासाची सुविधा मिळावी, अशी मागणी सातत्याने करण्यात आली. मात्र, नागरिकांच्या मागण्यांना केराची टोपली दाखविण्याचे काम संबंधित यंत्रणेने केले, असा संतप्त आरोप आता नागरिकांकडून होत आहे.

रस्त्यावर ठिकठिकाणी मोठमोठे खड्डे पडलेले असताना त्यातून नागरिकांनी जीव मुठीत धरून प्रवास करायचा आणि दुर्घटना घडल्यानंतर केवळ दुःख व्यक्त करायचे, एवढीच प्रशासनाची भूमिका आहे का? असा सवाल संतप्त नागरिक उपस्थित करीत आहेत.

खड्ड्यांची जबाबदारी कोणाची?

रस्ता खराब असल्याची माहिती संबंधित विभागाला नसावी, असे शक्यच नाही. नागरिकांनी आंदोलने केली, उपोषणे केली, मागण्या केल्या. तरीही रस्ता दुरुस्त करण्यासाठी ठोस पावले उचलली जात नसतील तर या निष्क्रियतेची जबाबदारी नेमकी कोणाची?

एखाद्या रस्त्याची दुरवस्था ही केवळ सार्वजनिक बांधकामाची बाब नसून ती थेट नागरिकांच्या सुरक्षिततेशी संबंधित आहे. त्यामुळे रस्त्याच्या दुरवस्थेमुळे अपघात होऊन जीवितहानी होत असेल, तर संबंधित यंत्रणेने केवळ कागदी आश्वासने न देता जबाबदारी स्वीकारून ठोस कार्यवाही करणे गरजेचे आहे.

आता तरी जागे होणार का?

ताईबाई बोबडे यांचा मृत्यू ही केवळ एक दुर्दैवी घटना म्हणून विसरून जाण्याची बाब नाही. रस्त्याच्या दुरवस्थेबाबत वारंवार इशारे देऊनही जर यंत्रणा जागी होत नसेल, तर भविष्यातील दुर्घटनांना जबाबदार कोण राहणार?

आणखी किती निष्पाप जीव गेल्यानंतर प्रशासन जागे होणार?

आणखी किती कुटुंबे उद्ध्वस्त झाल्यानंतर हा रस्ता दुरुस्त होणार?

नागरिकांच्या जीवाला किंमत आहे की नाही?

या प्रश्नांची उत्तरे प्रशासन आणि संबंधित लोकप्रतिनिधींनी जनतेला द्यावीत, अशी मागणी आता जोर धरत आहे.

मुरसा–पिंपरी–भद्रावती मार्गाची तातडीने पाहणी करून रस्त्याची कायमस्वरूपी दुरुस्ती करावी, धोकादायक खड्डे बुजवावेत आणि भविष्यात जीवितहानी होऊ नये यासाठी ठोस उपाययोजना कराव्यात, अशी मागणी नागरिकांकडून करण्यात येत आहे.

नागरिकांचा जीव धोक्यात असताना प्रशासनाची झोप कधी उडणार? की आणखी एका बळीची वाट पाहिली जात आहे?